fAInelekcje

Bolesław Prus, Lalka

fAIne lekcje
2–3 minut
  1. Informacje wstępne
  2. Konteksty
    1. Kontekst historyczno-polityczny
    2. Kontekst filozoficzno-ideologiczny (epoka)
    3. Kontekst społeczno-obyczajowy
      1. Kontekst literacki (gatunek i kompozycja)
  3. Język i styl „Lalki” Bolesława Prusa
  4. Stylizacja językowa w „Lalce”
    1. Stylizacja środowiskowa (socjolekt)
    2. Archaizacja
    3. Stylizacja na język obcy
  5. Narracja
    1. Dwa główne ośrodki narracyjne
    2. Techniki subiektywizowania rzeczywistości
    3. Mowa pozornie zależna
      1. Dlaczego to jest „pozornie zależna”?
      2. Przykład z „Lalki” Bolesława Prusa
    4. Funkcja mowy pozornie zależnej w „Lalce”
  6. Obraz Stanisława Wokulskiego w świetle wielogłosu narracyjnego
    1. Wizerunek w narracji trzecioosobowej (obiektywnej)
    2. Wizerunek w narracji pierwszoosobowej (Rzecki)
    3. Wizerunek poprzez monologi wewnętrzne i plotki
  7. Wizerunek Wokulskiego w oczach Izabeli Łęckiej
    1. Kupiec i nuworysz (niższa kategoria społeczna)
    2. Narzędzie i portfel
    3. Zastępstwo dla ideału
  8. Kim jest Izabela Łęcka?
  9. Stanisław Wokulski. Rozdarty bohater trzech epok
    1. Wokulski. Człowiek wybitny w obliczu obojętności i braku akceptacji.
    2. Miłość Stanisława Wokulskiego do Izabeli Łęckiej
  10. Miasto bohaterem powieści Bolesława Prusa
    1. Warszawa w „Lalce”
    2. Obraz Powiśla w „Lalce” Bolesława Prusa
    3. Warszawa i Paryż w oczach Wokulskiego
    4. Warszawa w trzech epokach: „Lalka”, „Dziady cz. III” i „Przedwiośnie”
  11. Obraz społeczeństwa polskiego – kamienica Łęckich
    1. Klasy upadające i pasożytnicze
    2. Klasa średnia i nadzieja na pozytywizm
    3. Nowe ideologie i konflikt pokoleń
      1. Rozkład społeczeństwa
    4. Hasła pozytywistyczne w oświeceniu kamienicy
      1. Praca u podstaw (i jej konieczność)
      2. Praca organiczna
      3. Emancypacja kobiet
      4. Scjentyzm (wiara w naukę)
    5. Konflikt studentów z baronową Krzeszowską
      1. Źródła konfliktu (ideologiczno-społeczne)
      2. Przejawy konfliktu
      3. Znaczenie symboliczne

Informacje wstępne

KategoriaKluczowe informacje
Data wydaniaPierwodruk w odcinkach: Powieść ukazywała się w dzienniku „Kurier Codzienny” w latach 1887–1889.
Pierwszy odcinek ukazał się 29 września 1887 roku.
Ostatni odcinek ukazał się 24 maja 1889 roku.
Pierwsze wydanie książkowe: Ukazało się w 1890 roku w Warszawie, nakładem wydawnictwa Gebethner i Wolff.
Gatunek literackiPowieść realistyczna z elementami powieści tendencyjnej i romansu. Często określana jako epopeja mieszczańska lub powieść o społeczeństwie polskim drugiej połowy XIX wieku.
Czas akcjiGłówna akcja rozgrywa się w latach 1878-1879. Retrospekcje (np. w „Pamiętniku starego subiekta”) sięgają do Wiosny Ludów (1848).
Miejsce akcjiGłównie Warszawa, w tym: Krakowskie Przedmieście (sklep Wokulskiego), Łazienki, kamienica Łęckich. Ważne są także Paryż (część pobytu Wokulskiego) oraz Zasławek (majątek prezesowej Zasławskiej).
Główni bohaterowieStanisław Wokulski (kupiec, idealista, pozytywista, romantyk), Izabela Łęcka (arystokratka, pusta, skupiona na sobie), Ignacy Rzecki (stary subiekt, romantyk, wierny ideom napoleońskim), Prezesowa Zasławska (szlachetna arystokratka, pozytywistka), Julian Ochocki (młody naukowiec, idealista naukowy).
Kluczowe motywy i problematykaMiłość i zawód miłosny (tragedia Wokulskiego), wizje społeczne (pozytywizm vs. romantyzm), obraz społeczeństwa polskiego (arystokracja, mieszczaństwo, lud), problemy ekonomiczne (praca u podstaw, hasła pozytywistyczne), klęska ideałów, nauka i postęp (Ochocki, wynalazki Wokulskiego), przemijanie, samotność.
Kompozycja i narracjaKompozycja otwarta i fragmentaryczna. Występuje dwugłos narracyjny: narrator trzecioosobowy (wszechwiedzący, obiektywny, opisujący główne wątki) oraz narrator pierwszoosobowy (Ignacy Rzecki w „Pamiętniku starego subiekta” – subiektywna perspektywa, retrospekcje, idealizacja Wokulskiego). Narracja polifoniczna.
Kontekst epokiPozytywizm polski (postulaty pracy u podstaw i pracy organicznej, realizm, krytyka romantycznego idealizmu), ale silne echa romantyzmu (biografia Wokulskiego – spóźniony romantyk, tragiczna miłość, postawa Rzeckiego).

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12