Ignacy Krasicki
Ignacy Krasicki był jedną z najważniejszych postaci oświecenia w Polsce, a także kluczowym twórcą tego okresu.
• Był polskim poetą, prozaikiem, publicystą i encyklopedystą.
• Żył i tworzył w epoce oświecenia. Okres powstawania jego zbioru satyr, w tym „Żony modnej”, przypada na lata 1778–1779.
• Pełnił wysokie godności kościelne: był księciem sambijskim oraz biskupem warmińskim. Należał do duchowieństwa, które stanowiło znaczną część czołowych postaci polskiego oświecenia, co bywa nazywane oświeceniem katolickim.
• Był związany z mecenatem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Uczestniczył w słynnych obiadach czwartkowych (zwanych też literackimi, uczonymi czy rozumnymi) na Zamku Królewskim.
• Współtworzył i redagował (w pierwszym okresie) tygodnik Monitor (od 1765 r.), który był główną trybuną propagowania reform i krytyki „sarmackiego zacofania”.
• Jego utwór „Święta miłości kochanej ojczyzny” był nieoficjalnym hymnem Szkoły Rycerskiej (zwanej też „Akademią Szlachecką Korpusu Kadetów”), założonej przez króla w 1765 roku.
Krasicki jest autorem wielu wybitnych utworów i jest znany ze swojego oryginalnego sposobu ironizowania.
• Satyry: Był twórcą satyr, które miały funkcję dydaktyczną i wychowawczą. W satyrach, takich jak słynna Żona modna, przekazywał wnioski dotyczące kondycji ówczesnego świata i natury człowieka. Krytykował w nich m.in. wielkomiejskie wychowanie i próżność ówczesnych kobiet.
• Gatunki liryczne i epickie: Jest autorem bajek, poematów heroikomicznych (np. Myszeida, Monachomachia) oraz prozy (np. Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, Pan Podstoli).
• Styl: Jako typowy intelektualista swoich czasów, lubił wieloznaczność myśli i migotliwość znaczeń. Był opisywany jako ironiczny i wytworny, zachowujący dystans wobec świata i siebie. Jego celem było „oświecanie” czytelników.
fAInelekcje 