Wybrane utwory znajdziesz tutaj
Kim był Horacy?
Horacy, czyli Quintus Horatius Flaccus, żył w latach 65 p.n.e. – 8 p.n.e. i jest uznawany za najsławniejszego lirycznego poetę Rzymu. Był poetą epoki pryncypatu.
Pochodzenie i edukacja Horacy urodził się w Wenuzji, na południu Italii. Choć był synem wyzwolonego niewolnika i miał niskie pochodzenie, jego ojciec zapewnił mu wykształcenie godne syna senatora. Uczył się w Rzymie i w Atenach.
Kariera i patronat Przebywając w Atenach, włączył się w walki w obronie wolności republikańskich. Uczestniczył w bitwie pod Filippi w 42 r. p.n.e. jako trybun wojskowy. Po klęsce pod Filippi został zrujnowany, a jego majątek skonfiskowano. Do Rzymu wrócił w 41 r. p.n.e. po ogłoszeniu amnestii. Zaprzyjaźnił się z Wergiliuszem, który wprowadził go w kręgi Mecenasa. Dzięki temu wsparciu, Horacy otrzymał niewielką posiadłość w Górach Sabińskich, co umożliwiło mu całkowite poświęcenie się literaturze. Mecenas jest również wymieniany w kontekście dedykacji niektórych pieśni, np. w kategorii utworów, które zostały poświęcone przyjaciołom (w szczególności Mecenasowi i Augustowi), a także jako adresat jednej z pieśni („Do Mecenasa”).
Horacy zdobył swoją pozycję dzięki talentowi i wykształceniu na dworze cesarza Oktawiana Augusta, ale to Mecenas (Gaius Cilnius Maecenas) pełnił kluczową rolę w jego karierze jako protektor.
Mecenat
opieka wpływowych i bogatych miłośników, amatorów literatury i sztuki nad twórcami. Na ogół łączona z finansowym wspieraniem tych osób i ich poczynań. W potocznym użyciu mecenasem jest nazywany protektor artystów, pisarzy i uczonych, osoba dbająca o rozwój sztuki, literatury, nauki. Nazwa od Mecenasa – opiekuna Horacego.
Twórczość i filozofia Horacy pisał, oddając się medytacji i ciesząc się spokojem. W swojej poezji zawarł głębokie przemyślenia, wynikające ze znajomości filozofii greckiej – epikurejczyków i stoików. Jego filozofia życia opierała się na zasadzie „złotego środka” (aurea mediocritas), będącej połączeniem epikureizmu (przyjemność) ze stoicyzmem (cnota). Ulubionymi tematami jego liryki były miłość, wesołe biesiady, przyjaźń oraz refleksje filozoficzne.
Najważniejsze dzieła Horacego to Pieśni (Carmina), Satyry i Listy (w tym List do Pizonów, znany jako Sztuka poetycka). Poezja ta, zwana później klasycyzmem, powinna cechować się ładem, harmonią i spokojem.
fAInelekcje 