Informacje wstępne
Autor: Ryszard Kapuściński (1932–2007) – wybitny polski reporter, pisarz, eseista.
Data wydania: 2004
Gatunek: Reportaż literacki / Esej podróżniczy. Gatunek ten łączy fakty historyczne, relację z podróży i refleksję filozoficzną. Literatura podróżnicza, Non-fiction.
Forma: Książka złożona z eseistycznych rozdziałów, łączących współczesne podróże Kapuścińskiego z lekturą dzieła Herodota.
Kompozycja: Dwuplanowa: relacja z podróży (Kapuściński jako reporter) przeplata się z komentarzem historycznym i filozoficznym (Herodot jako przewodnik i nauczyciel).
Problematyka: Sztuka reportażu, historia jako narzędzie zrozumienia współczesności, rola i etyka reportera, problem Innego.
Główny kontekst: Dzieje Herodota (V w. p.n.e.), pierwsza książka historyczna, która służy Kapuścińskiemu jako źródło inspiracji i wzorzec dla własnej pracy.
Ważne miejsca: Indie, Chiny, Kongo, Afganistan, Persja (Iran), Egipt – te kraje Kapuściński odwiedzał, śledząc ślady Herodota.
Ryszard Kapuściński, autor m.in. książki Podróże z Herodotem, jest również jej narratorem.
Ryszard Kapuściński

1. Edukacja i młodość: Kapuściński był studentem pierwszego roku historii na Uniwersytecie Warszawskim w 1951 roku, które ukończył 1 1955 r. Należał do pokolenia „dzieci wojny”, często nieoczytanych i niedouczonych, pochodzących z dalekich wiosek i małych miasteczek. W tamtym czasie na studia przyjmowano głównie dzieci robotników i chłopów. Sam pochodził z Pińska dziś na Białorusi, skąd wraz z rodziną wojenne losy rzuciły go na tereny Polski. Zmarł w Warszawie 23 stycznia 2007 roku.
2. Kariera reporterska: Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę jako początkujący reporter w gazecie „Sztandar Młodych”. Jego zadaniem było jeżdżenie po kraju (często drabiniastym wozem lub rozklekotanym autobusem) śladem listów, w których ludzie skarżyli się na biedę i krzywdę.
3. Pragnienie podróży: Przez długi czas Kapuścińskiego dręczyło niemal mistyczne i transcendentalne pragnienie samego aktu przekroczenia granicy, co było dla niego niewytłumaczalnym, ale ostrym głodem psychologicznym. Początkowo myślał o Czechosłowacji, ponieważ liczył się dla niego nie cel (Paryż czy Londyn), lecz sam akt przekroczenia.

