| Imię bohatera | Rola w utworze | Cechy charakteru | Motywacja i dążenia | Przemiana bohatera (Dynamizm) | Stosunek do zbrodni i moralności | Wpływ sił nadprzyrodzonych (Inferred) |
| Makbet | Postać tytułowa, wódz szkocki, tan Glamis i Kawdoru, późniejszy król Szkocji, tyran i królobójca. | Początkowo mężny, lojalny i szlachetny rycerz; później ambitny, bezwzględny, paranoiczny, okrutny i podatny na manipulację. | Dążenie do zdobycia i utrzymania korony Szkocji, spełnienie ambicji, chęć potwierdzenia własnej męskości oraz lęk przed utratą pozycji. | Bohater dynamiczny; przechodzi ewolucję od dzielnego wojownika targanego rozterkami do moralnego upadku i roli zimnego tyrana pozbawionego ludzkich uczuć. | Początkowo przeżywa silne wyrzuty sumienia i rozterki; z czasem wpada w spiralę zbrodni, staje się cyniczny i traktuje mord jako konieczność. | Kluczowy impuls w postaci przepowiedni czarownic, które budzą w nim uśpioną ambicję i popychają ku przeznaczeniu, choć zachowuje wolną wolę. |
| Lady Makbet | Żona Makbeta, inicjatorka i współsprawczyni zbrodni, późniejsza królowa Szkocji. | Ambitna, bezwzględna, manipulująca, inteligentna i przebiegła; początkowo wyzuta ze skrupułów, ostatecznie psychicznie krucha. | Zdobycie korony dla męża i siebie, pragnienie wywyższenia rodziny oraz rekompensata osobistych niepowodzeń (bezdzietność, straciła dziecko). | Postać dynamiczna i tragiczna; początkowa siła i bezwzględność zostają złamane przez poczucie winy, prowadząc do obłędu, lunatyzmu i samobójstwa. | Na początku amoralna, odrzuca miłosierdzie i uważa zbrodnię za łatwą do zmycia; ostatecznie sumienie doprowadza ją do szaleństwa (wizja krwi na rękach). | Przyzywa duchy ciemności, by wypełniły ją okrucieństwem; działa pod wpływem ambicji wznieconych przez przepowiednię daną mężowi. |
| Banko | Wódz armii, przyjaciel Makbeta, ojciec królów i protoplasta rodu królewskiego. | Prawy, uczciwy, mądry, honorowy, roztropny i sceptyczny wobec sił nieczystych. | Zachowanie serca, honoru i lojalności wobec króla oraz dbałość o los swojego syna (Fleance’a). | Bohater statyczny; mimo niepokoju po usłyszeniu przepowiedni, do śmierci pozostaje wierny swoim zasadom moralnym i etyce. | Przestrzega przed „narzędziami ciemności”; mimo pokusy nie podejmuje niemoralnych działań, stając się ofiarą i moralnym wyrzutem sumienia Makbeta. | Umiarkowany; słyszy przepowiednię o swoim potomstwie, ale nie pozwala jej kierować swoimi czynami; po śmierci pojawia się jako zjawa. |
| Makduf | Tan Fife, szlachcic szkocki, mściciel i pogromca tyrana. | Patriotyczny, mężny, lojalny, bezkompromisowy, przenikliwy i zdeterminowany w walce o sprawiedliwość. | Obalenie tyranii Makbeta, pomsta za zamordowaną rodzinę oraz przywrócenie na tron prawowitego następcy (Malkolma). | Postać o stałym kodeksie wartości; jego determinacja wzrasta pod wpływem osobistej tragedii, czyniąc go narzędziem sprawiedliwej zemsty. | Kieruje się poczuciem obowiązku; uważa rządy Makbeta za mord świętokradzki, który należy ukarać w celu przywrócenia ładu moralnego. | Kluczowy dla losu; jako człowiek „niezrodzony z niewiasty” (przez cesarskie cięcie) jest nieświadomym wykonawcą przepowiedni o upadku Makbeta. |
| Król Dunkan | Prawowity król Szkocji, ofiara mordu świętokradzkiego. | Szlachetny, prawy, łagodny, ufny, sprawiedliwy i hojny władca; uosobienie cnoty, choć bywa naiwny. | Utrzymanie pokoju w państwie, nagradzanie wiernych poddanych oraz zapewnienie sukcesji swoim synom. | Bohater statyczny; postać symbolizująca naturalny, boski porządek świata oraz nienaruszalny majestat władzy. | Ofiara zbrodni, której śmierć narusza ład natury i wywołuje chaos (nienaturalne zjawiska, takie jak zaćmienia czy wichury). | Brak bezpośredniego wpływu na jego decyzje; jego postać stanowi jasny kontrast dla mrocznych i demonicznych sił w dramacie. |
fAInelekcje 